رفتن به بالا
تلفن : 7720 7787 - 021 | 5660 7788 - 021 کود
سبد خرید   (0 مورد - ریال0.00)
  • سبد خرید شما خالی است.

نیتروژن و گیاه


نیتروژن غذای اصلی برای گیاهان است. یکی از اجزای اساسی پروتئین می باشد (برای ساخت اسید های آمینه، در کاتالیز واکنش های شیمیایی و حمل و نقل الکترون ها) و کلروفیل (قادر ساختن فتوسنتز) و در بسیاری از بخش های گیاهان شرکت دارد. نیتروژن نقش مهمی در فرآیندهای فیزیولوژیکی مختلف دارد. رنگ سبز تیره را القاء می کند و باعث افزایش رشد برگ، ساقه و سایر بخش های گیاه و نمو آن می شود. به علاوه باعث تحریک رشد ریشه، بهبود کیفیت میوه، افزایش محتوای پروتئین و همچنین باعث جذب و استفاده مواد مغذی دیگر نظیر پتاسیم و فسفر می شود. کمبود نیتروژن باعث کاهش رشد، کلروز (تغییر رنگ سبز به زرد) ایجاد نقطه های قرمز و صورتی بر روی برگ ها می شود . کاربرد زیاد آن باعث ایجاد رنگ سبز تیره، اثر منفی روی رشد گیاه و تولید میوه با کمترین کیفیت و کمیت می شود.

بهره وری نیتروژن در گیاهان و مدیریت آن :

فاکتورهای متعددی مانند سن گیاه، ویژگی های گیاه و وضعیت خاک و فاکتورهای اقلیمی میزان بهره وری نیتروژن را تحت تاثیر قرار می دهد. گیاه در مراحل اولیه رشد (جوانه زنی و رشد گیاهچه) که سیستم ریشه ای کامل و تعداد برگ های کمی دارد چگونه می تواند بیشترین نیتروژن مورد نیاز خود را با کاربرد برگی یا خاکی جذب نماید؟ کاربرد بالای نیتروژن در این مواقع فقط هدر دادن سرمایه می باشد زیرا پاسخ دلخواه را به دنبال نخواهد داشت. زمانی که سیستم ریشه ای گیاه کامل و سایز و تعداد برگ ها زیاد می شود استفاده نیتروژن افزایش پیدا می کند. ریشه های عمیق و برگهای بزرگ کارایی استفاده از نیتروژن را بالا می برد. استفاده برگی نیتروژن در این مرحله که برگ گیاه بزرگ تر است مفید تر از مرحله ای است که برگ های کوچکتری دارد. بیشترین بازده استفاده از نیتروژن در مرحله بلوغ گیاه می باشد بعد از که گیاه به سمت پیری می رود بهتر است که مصرف آن را کاهش دهیم. کارایی مصرف به شدت وابسته به شرایط خاکی و اقلیمی است. شرایطی مانند PH خاک، بافت خاک، ساختار، آبشویی، مواد آلی، رطوبت، حضور دیگر مواد مغذی، اکسیداسیون و احیا، روش مصرف نیتروژن، تراکم خاک و غیره کارایی آن را تحت تاثیر قرار می دهد. PH مورد نیاز برای جذب بهتر آن حدود ۶٫۵-۷ می باشد. به علاوه بافت خاک (درصد شن، سیلت و رس) از لحاظ سیستمی در مدیریت نیتروژن در نظر گرفته می شود به گونه ای که در خاک هایی با بافت شنی و بافت درشت توانایی نگه داری نیتروژن پایین می باشد. از میان عوامل محدود کننده کارایی نیتروژن آبشویی یکی از مشکلات عمده می باشد. با کاربرد نیتروژن در اّب آبیاری، در آن حل می شود و از سطح رویی خاک به قسمت های پایین برده می شود. که این فراید باعث کاهش قابلیت دسترسی نیتروژن می شود. تراکم خاک باعث کاهش اکسیژن و بروز مشکل هوادهی می شود و هوا برای فرایند شکستن نیتروژن و انتشار آن در ناحیه ریشه ظروری می باشد.

فرایند جذب :

سه روش مختلف برای جذب مواد مغذی توسط گیاه وجود دارد. که شامل جریان توده ای، انتشار و root interception می باشند. و نیتروژن عمدتا توسط جریان توده ای جذب گیاه می شود. که قبل از آن باید در آب حل بشود که توانایی عبور از غشاء را داشته باشد. جذب مواد غذایی از طریق تبادل بین آنیون ها و کاتیون ها صورت می پذیرد. که یون هیدروژن از ریشه توسط پمپ پروتون به داخل خاک رانده می شود و یون نیتروژن جایگزین آن در ریشه می شود. به علاوه فرایند ربایش توسط ریشه (Root interception) برای جذب این عنصر صورت می پذیرد. گیاهان دارای دو مسیر فیزیولوژیکی برای انتقال انرژی هستند که شامل آوند آبکش و چوبی می باشند. با کاربرد خاکی نیتروژن؛ این عنصر از طریق آوند چوبی به برگ ها انتقال داده می شود و با کاربرد برگی آن از طریق آوند آب کش از برگ ها به ریشه ها منتقل می شود. نیترات (NO3) و آمینواسید ها دو عنصر اصلی هستند که توسط آوند چوبی منتقل می شوند . بافت آوند چوبی در گیاهان به نوع گیاه بستگی دارد و می تواند به صورت تک و یا دوتایی در سلول های مختلف باشد. بعضی از گیاهان مانند سرخس ها دارای آوند چوبی Straw هستند. آن ها از سلول های بلند و باریک تشکیل می شوند که به عنوان تریکوئید شناخته می شوند. اما گیاهان دیگر مانند گیاهان گلدار دارای آوند های بزرگ و بیشتری هستند. که در اندازه های بزرگتری هستند و بنابراین دارای سیستم انتقال آبی کاراتر و بهتری میباشند و کاربرد نیتروژن در آن ها کارا تر می باشد (۶,۷). برای بهتر بکاربردن مواد مغذی بهتر است که آگاهی خوبی در مورد سیستم های آوندی گیاهان مختلف داشته باشیم.

منابع :

نیتروژن از منابع مختلفی مانند تثبیت صنعتی، تثبیت اتمسفری آن، تثبیت بیولوژیکی و منابع آلی قابل دسترس است. که نیتروژن قابل دسترس صنعتی مهمترین منبع نیتروژن در جهان است.

تثبیت صنعی نیتروژن برای اولین بار در جهان توسط Caro در سال ۱۹۰۱ با استفاده از N2 و Ca (CN2) از کلسیم کاربید انجام شد. بعد از آن Harber و Bosh آمونیاک را از گاز نیتروژن و گاز هیدروژن در درجهحرارت بالا ۴۰۰-۶۰۰۰ درجه سانتی گراد و فشار حدود ۲۰۰-۱۰۰۰ اتمسفر تولید کردند.

تثبیت اتمسفری:

تثبیت نیتروژن اتمسفری زمانی اتفاق می افتد که گاز نیتروژن (N2 ) توسط انرژِی نور شکسته می شود و تبدیل به نیتریک اکسید (NO2) می شود و سپس با اکسیژن ترکیب می شود و نیترات را تولید می کند. که توسط باران به زمین منتقل می شود. مقدار نیتروژنی که توسط این روش تثبیت می شود کم می باشد.

تثبیت بیولوژیکی :

این روش تثبیت نیتروژن توسط میکروارگانیسم ها صورت می پذیرد. این میکروارگانیسم ها نیتروزن اتمسفری را توسط فرایند آمونیفیکاسیون (توسط باکتری) تبدیل به آمونیم می کنند. و سپس توسط باکتری هایی مانند nitrosomonas، nitrosospira و nitrosococcus آمونیوم تبدیل به نیتریک اکسید و سپس توسط باکتری هایی مانند نیتروباکتر، نیتروسپیرا، نیتروسپینا و نیتروکوکوس نیتریک اکسید تبدیل به نیترات می شود که بهترین فرم قابل جذب برای رشد و نمو گیاه شناخته می شود .

تثبیت آلی :

انواع مختلفی از کود های آلی وجود دارد که حاوی نیتروزن می باشد. کودهای متراکمی مانند کودهای مورد استفاده در حیاط خانه (۰٫۵% N)، کود مرغی (۳٫۰۳ % N)، کمپوست مزرعه (۰٫۵ % N) و کود سبز (G.M).

مدیریت :

روش و زمان کاربرد نیتروژن اثر مستقیمی روی میزان محصولات دارد. روش های جدید کود دهی مانند کود آبیاری (Fertigation) و Flooded Application جایگزین روش های قدیمی تر مانند کاربرد برگی شده اند. قبل از استفاده از نیتروژن باید موارد زیر را در نظر گرفت:

الف) نوع گیاه یا محصول و خصوصیات ریشه آن

ب) براورد نیاز مراحل مختلف رشد گیاه نسبت به نیتروژن

پ) خصوصیات خاک

ت) رطوبت خاک

د) منبع آب مورد استفاده در کشاورزی

نیتروژن

نیتروژن

تعدادی از روش های کاربرد مواد مغذی در کشاورزی:

روش Broadcasting:

این روش کاربرد به صورت افکندن کود در خاک و محصول تعریف می شود. توزیع یکنواخت کود در کل زمین است. این روش بیشترین میزان کود را نیاز دارد. این روش برای کاربرد کود در محصولات متراکم مناسب می باشد.

روش گماشتن (Placement):

یک روشی برای کاربرد نیتروژن است که در آن کود در داخل خاک قرار میگیرد. این روش برای کاربرد نیتروزن زمانی که مقدار نیتروژن در دسترس کم می باشد و یا این که به خاطر ویژگی های نامناسب خاک ریشه گیاه توانایی رشد خوبی ندارد می تواند بکار رود. این روش به سه دسته closely placement، Localizing addition و Deep placement تقسیم می شود.

روش برگی Foliar method:

در این روش کود (N حل شده در آب) را داخل آب حل کرده و روی برگ ها و قسمت های رویشی توسط پاشنده ها می پاشند.

روش کود آبیاری (Fertigation method):

در این روش محلول نیترو ژن توسط جریان آب آبیاری به پای گیاهان می رسد. مشاهده شده است که این روش برای کاربرد کود های نیتروژنه بسیار اقتصادی و بسیار ایده آل می باشد. زیرا کمترین مشکل از دست رفتن کود نیترژن وجود دارد و همچنین کیزان جذب توسط گیاه نیز بالا می رود.

روش Starter application of solution:

این روش یکی از روش های مدرن کاربرد کود ها می باشد. محلول نیتروژن همراه فسفر و پتاسیم به نسبت (۱:۲:۱) به گیاهان برنج در طول زمان انتقال داده می شود. مزیت اصلی این روش حمایت رشد قوی دانهال می باشد .

منبع : Web Elements

درحال ارسال
User Review
5 (1 امتیاز)
امتیاز نظرات 0 (0 امتیاز دهی)

نتایج مصرف گلشن کود ایرانیان