رفتن به بالا
تلفن : 7720 7787 - 021 | 5660 7788 - 021 کود
سبد خرید   (0 مورد - 0.00)
  • هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

کمبود ریزمغذی ها در خیار گلخانه ای

کمبود ریزمغذی ها در خیار گلخانه ای

کمبود ریز عناصر در خیار

کمبود عنصر منگنز در خیار گلخانه ای:

 

عملکرد منگنز در گیاهان تا حد زیادی با عملکرد آهن، مس، روی و آنزیم های کاتالیزوری مرتبط است. منگنز برای فتوسنتز، تنفس و جذب نیترات مورد نیاز است. کمبود منگنز بیشتر در خاک های قلیایی و آهکی دیده می شود و کاربرد آن در خاک های اسیدی زیاد است. در برگهای دارای کمبود منگنز رگبرگ میانی و بالایی برگها به رنگ سبز تیره و در مقابل لکه های سبز مایل به زرد در سطح برگ ظاهر می شود.

 

علائم کمبود منگنز در خیار گلخانه ای:

رگبرگ ها از وسط به قسمت های بیرونی سبز باقی می مانند و رنگ سبز کم رنگ تا زرد در سایر قسمت های میانی برگ ایجاد می شود (شکل زیر).

 

 

رفع کمبود عنصر منگنز در خیار گلخانه ای:

برای محصولات کشت شده در بستر خاک، محلول پاشی سولفات منگنز با غلظت ۱۰۰ گرم در ۱۰۰ لیتر آب، کمبود منگنز را کنترل می کند. برای محصولاتی که در بسترهای بدون خاک رشد می کنند، استفاده از محلول غذایی با غلظت ۰٫۳ میلی گرم در لیتر منگنز، کمبود را کنترل می کند.

کمبود آهن در خیار گلخانه ای:

آهن برای تولید کلروفیل و فعال شدن چندین آنزیم موثر در فتوسنتز و تنفس گیاه مورد نیاز است. کمبود آهن در خاک های قلیایی و آهکی بیشتر مشاهده می شود: در شرایط زهکشی ضعیف و غلظت زیاد یون های فلزی در خاک یا محلول غذایی، کمبود آهن تشدید می شود. آهن قابل استفاده در اسیدیته بالاتر از ۷ کاهش می یابد. سمیت منگنز همچنین کمبود آهن را تشدید می کند و باعث ایجاد رنگ پریدگی و رنگ زرد مایل به سبز در جوان ترین برگ ها می شود، در حالی که سایر برگ ها سبز تیره باقی می مانند. در ابتدای کمبود، برگها روشن و رگبرگها سبز می مانند، در صورت تشدید کمبود، رگبرگها رنگ پریده و اگر برگها در معرض نور خورشید قرار گیرند، می میرند.

 

علائم کمبود آهن در خیار گلخانه ای عبارتند از:

۱- ظهور اولیه رنگ سبز روشن در برگهای جوان با ظهور شبکه وسیع سبز رنگ رگبرگها (تصویر زیر).

 

۲- جوانترین برگها به رنگ سبز روشن تا زرد (تصویر سمت چپ و وسط) و در شرایط کمبود شدید رگبرگهای ثانویه از بین میروند و برگهای جوان زرد روشن تا سفید (تصویر وسط) نسبت به سالم است. برگ (تصویر سمت راست).

 

رفع کمبود آهن در خیار گلخانه ای:

زهکشی و تهویه خوب خاک برای استفاده و جذب بهتر آهن مناسب است. برای محصولاتی که در بسترهای خاکی رشد می کنند، اسپری سولفات آهن با غلظت ۱۵۰ گرم در ۱۰۰ لیتر آب، کمبود آهن را کنترل می کند. اما اگر محلول پاشی را ادامه ندهیم، علائم کمبود دوباره ظاهر می شود. اصلاح مشکلات فیزیکی و شیمیایی خاک بر کنترل کمبود اثر طولانی مدت دارد.

برای محصولاتی که در بسترهای بدون خاک رشد می کنند، استفاده از محلولی با غلظت ۲ تا ۳ میلی گرم در لیتر کمبود آهن را کنترل می کند. در شرایط قلیایی، کلات آهن کمبود کمتری را کنترل می کند و این ترکیب معمولاً در محلول های هیدروپونیک استفاده می شود.

کمبود بور در خیار گلخانه ای:
دانستن میزان بور مورد نیاز گیاهان بسیار مهم است. زیرا فاصله کمبود عنصر تا سمیت آن کم است. غلظت بهینه بور در برگ های بالغ خیار ۳۰ تا ۷۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن خشک است، اما علائم کمبود کمتر از ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم و علائم سمیت در بیش از ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم ظاهر می شود. بور نمی تواند از برگ های پیر به بافت های جوان حرکت کند. بنابراین برای رشد طبیعی گیاه جذب از طریق ریشه صورت می گیرد. بور در تنظیم رشد سلولی و گرده افشانی مهم است.

کمبود بور بر برگ ها، تشکیل بذر و رشد میوه تأثیر می گذارد. کمبود بور در برگ ها باعث کج شدن برگ های جوان و در میوه ها باعث کوچکی و پیدایش لکه های زرد در طول میوه می شود و ادامه کمبود باعث پیدایش چوب پنبه ای (شوره مانند یا سفید) می شود. رنگ) روی سطح پوست بوده و این علائم شدید است، نزدیک انتهای میوه ظاهر می شوند و رشد میوه های ناقص باعث تشکیل میوه های مخروطی و قوسی شکل می شود و نسبت گوشت میوه به دانه افزایش می یابد.

 

توجه: علائم شبیه شوره سر و انحراف شدید میوه ناشی از تریپس را نباید با علائم کمبود بور اشتباه گرفت.

 

علائم شاخص کمبود بور در خیار گلخانه ای عبارتند از:

۱- ایجاد رنگ زرد در حاشیه برگهای مسن (شکل برگ چپ و بالا) و کج شدن و لکه بینی برگهای جوان (شکل راست).

 

 

۲- میوه نارس، پیچ خورده و دارای خراشیدگی.

 

 

۳- نسبت گوشت به دانه بالا و ظاهر شدن پوست چوب پنبه ای در میوه کم (شکل پایین) نسبت به میوه سالم (شکل بالا).

 

 

رگه های زرد خالدار (شکل های چپ و وسط) و ایجاد ظاهری چوب پنبه ای و شوره مانند روی پوست (شکل های سمت راست) در طول میوه.

 

 

رفع کمبود بور در خیار گلخانه ای:

برای محصولاتی که در بسترهای خاک رشد می کنند، هنگام کنترل کمبود عنصر بور، باید به غلظت کودهای بور توجه ویژه ای شود، زیرا بور حتی در غلظت های کم در اکثر گیاهان باعث سمیت می شود. در هر صورت محلول پاشی توصیه می شود. لازم به ذکر است در صورت استفاده از خاک باید به طور کامل پخش شود.

در خاک های دارای کمبود بور، مصرف ۱۰ کیلوگرم بوراکس در هکتار قبل از کشت، کمبود بور را کنترل می کند و یا در صورت محلول پاشی، محلول بوراکس با غلظت ۱۰۰ گرم در ۱۰۰ لیتر آب، کمبود بور را کنترل می کند. بور برای محصولاتی که در بسترهای بدون خاک رشد می کنند، استفاده از محلولی با غلظت ۰٫۳ میلی گرم در لیتر کمبود بور را کنترل می کند.

 

درحال ارسال
User Review
0 (0 امتیاز)
امتیاز نظرات 0 (0 امتیاز دهی)
دیدگاه

دیدگاه ها برای این نوشته بسته شده است.

نتایج مصرف گلشن کود ایرانیان